เมื่อวันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๑ เวลา ๘.๓๐ น. ดร.สุเมธ  ตันติเวชกุล  กรรมการอำนวยการวชิราวุธวิทยาลัย  และประธานคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง ได้เดินทางไปที่หอประชุมวชิราวุธวิทยาลัยเพื่อพบปะพูดคุยกับกับผู้บริหาร  ครู พนักงาน และนักเรียน  ท่านกล่าวว่า ได้เข้ามาพูดคุยเป็นการส่วนตัว  เนื่องจากรู้สึกห่วงใยโรงเรียนในฐานะศิษย์เก่าที่รักโรงเรียนและรู้สึกถึงบุญคุณของโรงเรียนที่ได้ให้การศึกษาอบรมโดยเฉพาะเรื่องความเป็นผู้ดี และความเป็นสุภาพบุรุษ  ท่านได้ขอร้องให้ทุกฝ่ายยุติความบาดหมาง  กลับไปทำหน้าที่ของตนในขณะนี้ให้ดีที่สุด  และรอผลการสอบสวนของกรรมการซึ่งท่านบอกว่าจะหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับโรงเรียน  
 
  สวัสดีครับ
 
     ทุกท่านคงทราบกันดีอยู่แล้วว่า มีเหตุที่ไม่พึงปรารถนาเกิดขึ้นในโรงเรียนของเราจนกระทั่งผมต้องมารับหน้าที่ที่ไม่พึงปรารถนาอีกเหมือนกัน ในการสอบสวนเรื่องราวต่างๆ ผมรับด้วยความทุกข์ใจ ด้วยความเศร้าใจ หลังจากติดตามเหตุการณ์ต่างๆ มาเป็นระยะเวลานานพอสมควร ในฐานะที่เป็นกรรมการอำนวยการโรงเรียนด้วยและฐานะศิษย์เก่าวชิราวุธฯด้วย ก็ได้พยายามแก้ไขปัญหาในฐานะส่วนตัว และในหน้าที่รับผิดชอบในฐานะกรรมการ แต่ก็ขอรับสารภาพว่า ผมมีภารกิจมากมายเวลานี้ เช้าวันนี้ก็เกือบจะปลีกตัวมาไม่ได้เพราะว่าจะต้องเดินทางไปลอนดอนวันนี้ พอกลับมาก็ต้องเดินทางไปที่บาเซโลน่าอีก ล้วนแต่เป็นงานทั้งสิ้น แต่ด้วยความเป็นห่วงก็เลยพยายามที่จะพบปะกันเสียก่อน

     ตอนที่ได้รับตำแหน่งนั้น สิ่งแรกที่เป็นห่วงที่สุดคือเป็นห่วงนักเรียน ที่กำลังจะเข้าโรงเรียน เพราะกำลังจะเปิดเทอม ผมได้ส่งข่าวมาขอร้องเป็นการส่วนตัวตามจุดต่างๆ กินความไปถึงผู้ปกครองด้วยว่าทุกอย่างขอให้สงบกันก่อนได้ไหม ขอให้นึกถึงหน้าที่รับผิดชอบให้มาก่อน ตามที่วชิราวุธฯ ได้เคยสั่งสอนมา หน้าที่ส่วนรวมมาก่อน เรื่องการปะทะขัดแย้งอะไรต่างๆ ให้เก็บไว้ก่อน วันที่ ๑๙ พฤษภาคม เด็กทุกคนจะต้องเข้าโรงเรียนอย่างเรียบร้อย

     ขอย้ำเน้นอีกครั้งว่า ในเช้าวันนี้ไม่มีอำนาจ ไม่มีหน้าที่จะต้องมายืนอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำไป ผมทำหน้าที่กรรมการสอบสวน ผลเป็นอย่างไรก็ส่งไป คณะกรรมการอำนวยการโรงเรียนก็ตัดสินไป จะทำตามข้อเสนอหรือไม่ทำตามก็เป็นสิทธิอันชอบธรรมของท่าน แต่ในฐานะศิษย์เก่า มันอดไม่ได้ ผมรักโรงเรียนนี้ ใครจะมีความรู้สึกอย่างไรผมไม่รู้ แต่หลังจากที่ใช้ชีวิตมาในโรงเรียนนี้ ได้รับการฝึกอบรมมา ได้รับความสำเร็จในชีวิตในขณะนี้แล้ว ผมสำนึกในบุญคุณของสถานที่แห่งนี้ ความกตัญญู ความรักโรงเรียนอะไรต่างๆ มันยังสะสมอยู่จนบัดนี้ แม้กระทั่งอายุ ๗๐ แล้วก็ตาม ความรู้สึกนี้ก็ไม่ได้ขาดไป ผมหวังว่าทุกคนที่ใช้ชื่อตัวเองว่าศิษย์เก่านั้นจะมีความรู้สึกเหมือนอย่างผม ถ้าใครไม่มีก็เป็นเรื่องน่าเศร้าใจและสังเวชใจเป็นอย่างยิ่ง ภารกิจความรับผิดชอบ ความเป็นผู้ดี เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เมื่อเข้ามาอยู่ในโรงเรียนนี้ได้รับการสั่งสอนมาก่อนเรื่องอื่นๆ คำว่า “ผู้ดี” คือ “gentleman” เป็น “สุภาพบุรุษ” เป็นสิ่งที่ได้รับการบ่มฝังมาจากวชิราวุธฯ จนกระทั่งบัดนี้ผมก็ยังปฏิบัติและได้รับความสำเร็จในชีวิตพอสมควร ได้ทำงานระดับชาติ ผมเคยลงทำงานแม้กระทั่งในสนามรบถึง ๑๐ ปี ที่อยู่ในป่า สะพายปืนโดดร่ม ไม่ใช่ทหารนะ แต่ทำงานยิ่งกว่าทหารอีก ทำงานกู้ชาติ ได้ทำมาหมดแล้ว

     เพราะฉะนั้นจึงขอร้องเป็นส่วนตัวในวันนั้นว่า ทุกคนเข้าที่อย่างสงบก่อนได้ไหม ทำหน้าที่ความรับผิดชอบให้จบ ให้เกียรติกันบ้างเถิด รอผลการสอบสวน ใช้เวลาประมาณ 30 วัน ที่จริงประธานให้เวลาภายใน 3 วัน แต่ผมบอกทำไม่ได้ ความยุติธรรมจะเกิดภายใน 3 วันไม่ได้ เราต้องยุติธรรมกับทุกคน และเหนือสิ่งอื่นใดมันไม่ได้แค่ชี้ว่า ใครผิดใครถูก ทำอย่างนั้นง่าย ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมง ก็ชี้ได้แล้วว่าใครผิดใครถูก แต่ภารกิจอีกประการหนึ่งที่ได้รับมอบหมายคือ หาแนวทางแก้ไข ตรงนี้สำคัญ

     การแก้ไขปัญหาระดับชาติมาจนกระทั่งระดับโรงเรียน หรือองค์กรอะไรก็แล้วแต่นั้น มันควรจะเป็นการแก้ไขที่สร้างสรรค์ ไม่ใช่เป็นการแก้ไขที่ทำลายกัน เหตุการณ์บ้านเมืองที่อยู่นอกโรงเรียนเวลานี้เป็นอย่างไรนั้น ทุกคนที่อยู่ในโรงเรียนคงได้สดับตรับฟังแล้ว สังคมเรากำลังเป็นสังคมที่ย่ำแย่อย่างมาก ปะทะขัดแย้งกันทุกจุด ทำลายกันทุกจุด ไม่คำนึงว่าอยู่ในบ้านเดียวกัน ไม่อยากให้เอาสิ่งที่อยู่นอกโรงเรียนเข้ามาอยู่ในโรงเรียนนี้ เมื่อวานนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้มีรับสั่งอีกครั้งหนึ่งกับคณะทูตว่า ความเป็นไทยได้หายไปหมดแล้ว วิธีคิดที่อยู่ร่วมกันอย่างสันติ อยู่ร่วมกันอย่างถ่อมเนื้อถ่อมตัว อยู่กันอย่างสมานฉันท์ มันหายไปจากแผ่นดินนี้แล้ว เพราะเราเอาแบบอย่างฝรั่ง เอารูปแบบความคิดต่างๆ ของฝรั่งมา การประท้วงการขัดแย้งทำได้ทุกนาที ทุกวินาที ไม่ยอมลดหย่อนกันทั้งสิ้น แล้วนำไปสู่การทำลาย ผลสุดท้ายบ้านก็พัง

     หวังว่านักเรียนก็ตาม คุณครูก็ตาม ผู้กำกับก็ตาม รวมทั้งศิษย์เก่าทุกคนคงไม่อยากจะเห็นโรงเรียนของเราพัง ระหว่างนี้ผู้บังคับการก็ทำหน้าที่ไป นักเรียนก็ทำหน้าที่ไป ไม่พอใจอะไร มีช่องทางที่จะแสดงออก ไปเขียนมาอย่างสุภาพบุรุษ เรามีวัฒนธรรมของเรา เรามีวิถีชีวิตของเรา เรามีความเป็นไทย ซึ่งสมเด็จพระบิดาได้ทรงสั่งสอนมาตลอด พระองค์ท่านทรงได้รับการศึกษามาจากต่างประเทศ แต่เมื่อเสด็จกลับมาถึงเมืองไทยแล้ว ทรงนำเอาความเป็นสากลผสมผสานกับวัฒนธรรมไทย ดังนั้นพวกเราอย่าลืมราก ปฏิกิริยาที่แสดงออกนั้น ควรแสดงออกในพื้นฐานของความเป็นไทย อย่าเอาความรุนแรงของฝรั่ง อย่าเอาความคิดสุดกู่มาเล่นตามลายลักษณ์อักษร ความสงบมันไม่เกิดหรอกถ้าใช้รูปแบบนั้น

     ขอย้ำเน้นอีกครั้ง ระหว่างที่มีการสอบสวนนี้ ขอให้ปฏิบัติหน้าที่ของตนทุกประการ ไม่ต้องแสดงกิริยาอาการอะไรต่ออะไรใส่กัน มันไม่เกิดประโยชน์อะไร และมันส่อนิสัย ส่อสันดานด้วยว่าเป็นลักษณะที่ไม่ได้รับการอบรม วาจาหยาบคายอะไรต่างๆที่แสดงใส่กันและกัน ที่มีการร้องเรียนมา มันไม่ใช่วิธีของสุภาพบุรุษ มันไม่ใช่ลูกวชิราวุธฯที่จะทำอย่างนั้น โดยเฉพาะผู้มีหน้าที่รับผิดชอบด้านบริหารนั้น ขอให้ยุติการแสดงกิริยาอาการที่ว่ามานี้ หน้าที่รับผิดชอบมี กินเงินเดือนด้วย อาทิตย์นี้ผมได้พบพูดคุยกับผู้บังคับการแล้ว ในช่วงอาทิตย์หน้าก็จะพบกับผู้กำกับ และหลังวันที่ ๑๑ มิถุนายน นั้น ต้องขอรบกวนคุณครูทั้งหลายด้วยนะครับ ผมขออนุญาตมาคุยด้วย เพราะมีหลายแง่หลายมุมจะต้องทำการแก้ไข ผมจะนัดเวลารบกวนให้น้อยที่สุด เท่าที่จะทำได้ ทุกอย่างได้วางขั้นตอนไว้หมดแล้ว

     แน่นอนผลการสอบสวนคงไม่ได้สร้างความพอใจให้ทุกคนทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก บางคนอาจจะพอใจ บางคนอาจจะไม่พอใจ แต่ด้วยเกียรติยศที่ตัวเองสั่งสมมาตลอดนั้น ผมจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ แล้วผมไม่ได้ทำคนเดียว กรรมการมี ๗-๘ คน เมื่อวานนี้ยังพูดกันเลยว่า เป็นการสิ้นเปลืองเวลาที่สุด ใช้คนอย่างไร้ค่าที่สุด เอาคนอย่างระดับเลขาธิการก.พ. ซี11 มานั่ง รองอัยการมานั่ง แต่ละคนมีภารกิจทั้งนั้นเลย เขามีหน้าที่การงานและเสียเวลามาก ทุกคนต้องนัดกันตอนกลางคืน มานั่งดูในเรื่องที่มันไม่ควรจะเกิดขึ้น แต่เมื่อมอบหมายมาก็ต้องทำให้ดีที่สุด พยายามหาหนทางแก้ไขที่จะให้มันเข้าร่องเข้ารอย สามารถอยู่ร่วมกันต่อไปได้

     แต่อย่างไรก็ตาม แน่นอนที่สุดว่าหนทางที่เราเสนอนั้นคงจะมีบางคนอาจยอมรับไม่ได้ ถ้ายอมรับไม่ได้ก็ช่วยกรุณาจัดการตัวเองไป ทุกคนมีอิสระในการตัดสินใจ การเลือกอนาคตนั้น เป็นของทุกคน เป็นของนักเรียน เป็นของผู้ปกครองที่จะเลือก คุณครูที่จะเลือก ผู้กำกับที่จะเลือก ผู้บังคับการก็จะเลือกด้วย แต่ขอให้ตัดสินใจด้วยปัญญา ด้วยสติ ผมไม่สามารถจะทำอะไรที่จะสนองความต้องการของฝ่ายนั้นฝ่ายนี้ได้ทั้งหมด แต่จะต้องพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับโรงเรียน

     ได้เรียนแล้วว่าผมไม่มีอำนาจ ไม่มีหน้าที่เสียด้วยซ้ำไปที่จะมาในวันนี้ แต่ผมมาในฐานะส่วนตัว ขอให้ทุกคนกลับเข้าที่เข้าทาง ทำงานเป็นปกติ ละเว้นความเป็นศัตรู อะไรอยู่ในใจละไว้สักช่วงหนึ่ง ขอสัก ๓๐ วัน จะหาทางออกให้ดีที่สุดเท่าที่จะกระทำได้ ก็เป็นการตัดสินใจร่วมกันของกรรมการ ผมเป็นประธานที่จะดูแลให้ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินการไปโดยเรียบร้อย

     อีกสิ่งหนึ่งที่จะขอร้อง คือ อย่าเอาเรื่องออกไปนอกโรงเรียน มีอะไรก็อยู่ข้างใน ช่วยกันรักษาศักดิ์ศรีของพวกเรา สมัยก่อนผมเป็นนักเรียนก็มีชกต่อยกัน คณะนั้นชกกับคณะนี้ พอเรียนจบไปแล้วเหลือคำว่าโอวีคำเดียว แล้วหยุดการชกต่อย วิ่งเข้าหากัน ความเป็นศัตรู การทะเลาะเบาะแว้งยุติกันตรงนั้น เหลือแต่ความเป็นวชิราวุธฯ เท่านั้นเอง คณะไม่เหลือหรอก เพราะหล่อหลอมกลายเป็นรูปแบบอันเดียวกันหมด แบ่งคณะเพื่อการบริหารภายในเท่านั้นเอง พอจบแล้วก็เหลือแค่ “OV”

     ต่อไปในระหว่างนี้ การปกครองต้องมี ระเบียบการบริหารก็ต้องมี ถ้าใครไม่หยุดก็ต้องจัดการตามระเบียบบริหารไป เมื่อไม่ให้เกียรติกัน เราก็ไม่มีเกียรติจะกลับคืนให้เหมือนกัน ก็ขอให้น้องๆ ทุกคนมีความสงบ ตั้งหน้าตั้งตาเรียนกันไป และขออวยพรให้เรียนสำเร็จทุกคน นำชื่อเสียงกลับมาสู่โรงเรียนของเรา อยากเห็นความสำเร็จของน้องๆ และขอฝากคุณครูทั้งหลายด้วย มีอะไรต่ออะไรก็มาเล่าสู่กันฟังจะได้หาทางแก้ไข ผู้กำกับทุกคนก็ทำงานในหน้าที่ดูแลน้องๆ ไป เพราะเราทำหน้าที่แทนผู้ปกครองของเขา ผู้บังคับการก็ทำหน้าที่บริหารตามปกติ ผู้ปกครองก็กรุณาทำความเข้าใจด้วย ท่านต้องช่วยด้วยนะครับ เพราะว่าครูนั้นมีสองส่วน อยู่ที่โรงเรียนนั้นส่วนหนึ่ง อยู่ที่บ้านอีกส่วนหนึ่ง อย่าใช้อารมณ์บริหารลูก เพราะเราทำลายลูกไปโดยไม่รู้ตัว ช่วยกันนะครับ อะไรถูกอะไรควร ไม่ใช่ยุส่ง เป็นการทำลายลูกโดยไม่รู้ตัว ความรักบางทีก็ทำให้แย่เหมือนกัน ความอดทนบางทีมันก็หายไป สมัยผมลำบากลำบนมากกว่าน้องๆ เยอะ อาหารการกินแย่กว่านี้มากมายก่ายกอง แต่มันฝึกให้เราแกร่ง และอดทนได้ทุกสถานะ

     หอประชุมนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คำพูดของผมเป็นคำพูดธรรมดา แต่เปล่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ก็ขอให้คำพูดของผมมีความหมายบ้าง และความหมายไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของผมเลย เป็นเรื่องของโรงเรียนเราทั้งหมด ขอให้ผู้ใหญ่ทุกคนในโรงเรียนคำนึงถึงสถานะตัวเองในฐานะที่ต้องเป็นต้นแบบ ขอขอบคุณที่ให้เวลา และหวังว่าคำร้องขอของผม ซึ่งไม่มีอำนาจอะไรรองรับ เป็นการร้องขอส่วนตัว คงจะเกิดผลเพื่อประโยชน์ของโรงเรียน สวัสดีครับ.